Tijd

Het bloggen staat op een laag pitje het ontbreekt mij aan tijd. De tijd vliegt de drukke periode is weer aangebroken.
Het is te merken aan de kinderen ze zijn woeliger ik zelf ook.
Ik wil veel doen, maar raak ook afgeleid ( zo schrijf ik nu deze blog terwijl ik eigenlijk aan de slag wilde voor de adventsmarkt) Veel projecten zitten in mijn hoofd en als het in mijn hoofd zit moet het eruit dus gaat het in mijn  handen. Ik haak mutsen en omslagdoeken, brei beenwarmers voor de zonen en begon een nieuw brei project voor mijzelf een fijne omslagdoek van ijslandsewol, ik guts stempels, ik vilt nieuwe projectjes. Ik sta op de adventsmarkt waar ik ook nog het een en ander voor wil maken. Dan denk ik kerst is nog ver weg, dat is ook zo, maar de markt is al volgend weekend. En dan tussendoor nog wat kleine projectjes/ opdrachtjes die ik krijg en ook niet wil afwijzen.
Het voelt goed, een gezin kunnen runnen en ook mijn eigen ding kunnen doen, bezig zijn met mijn handen heb ik nodig.
Ik heb alweer nieuwe projectjes in mijn hoofd die ik hopelijk later op mijn huisjewoolsblog zal posten als het meer vorm heeft gekregen.
Zo druk als het hier staat zo druk is het af en toe ook in mijn hoofd ideeen stromen de tijd ontbreekt, maar het voelt goed!

En voor/ naast dit stromen van creatieve ideeen staat natuurlijk ook mijn fijne gezin. Kinderen waar ondanks de woelige sint maarten/ sinterklaas/ kerst periode weer meer stevigheid komt. De oudste twee die gewend lijken aan de nieuwe gezinssamenstelling, de middelste die gewend raakt aan zijn nieuwe plek als middelste kind, die gewend raakt aan het school ritme en die weer duidelijk bewust zijn knuffeltijd pakt door gewoon lekker op schoot te kruipen. Een heerlijke zoon!

Dl die groeit en steviger in haar schoenen staat, dl die al 8 is en waar je ineens aan haar houding ziet dat ze een stuk ouder is dan haar broers. Dl die lekker in haar vel zit op school en in de klas en waarover ik een prachtig 10 min gesprek had met haar juf die haar ook ziet groeien en steviger ziet worden. Is dat niet prachtig en juf die je kind zo goed ziet! Het is een pracht dochter!

En dan de kleine man, die er ook ineens de vaart inzet. Net 5 mnd en zijn eerste tand breekt door, nog geen week later besluit hij van rug naar buik te rollen. Ons kleine bulletje die het van mij wel rustig aan mag doen groeit ook. Een heerlijk vrolijk mannetje een mannetje wat stevig en vrolijk de wereld in kijkt, communicatief zo klein als hij is, tovert naar veel mensen een glimlach. Hij maakt het compleet.